Wenus jest to jedna ze skalistych planet Układu Słonecznego. Jest drugą planetą licząc kolejności od Słońca oraz trzecim najjaśniejszym ciałem niebieskim widzianym z Ziemi. A to na skutek gęstych chmur okalających planetą które odbijają większość promieni światła słonecznego. Obserwacja tej planety jest możliwa tylko ranem lub wieczorem. Wenus nie posiada żadnego naturalnego satelity chociaż istnieje pewna planetoida która pozostaje w rezonansie orbitalnym z Wenus. Planetoida ta jest nazywana quazi-księżycem Wenus. Na Wenus jest wytwarzane pole magnetyczne (rzędu trzykrotnie mniejszego niż pole magnetyczne Ziemi), na skutek działania wiatru słonecznego z jonosferą planety. W przeciwieństwie do pola magnetycznego Ziemi wytwarzanego na skutek oddziaływań jądra Ziemi. Ze względu na słabą magnetosferę i niemożność ochrony planety przed cząstkami niesionym przez wiatr słoneczny, Wenus utraciła wodór i pośrednio również wodę. Istnieją hipotezy że wnętrze planety przypomina wnętrze Ziemi. Jeśli chodzi o właściwości fizyczne tej planety to Wenus ma 4,60×108 km2 powierzchni. Jej objętość jest równa 9,28×1011 km3. Planeta ta waży 4,8685×1024 kg oraz jej gęstość wynosi 5,204 g/cm3. Wenus dysponuje bardzo gęstą atmosferą w której skład wchodzą: dwutlenek węgla (96%), azot (3%) oraz w śladowych ilościach występują: dwutlenek siarki, para wodna, tlenek węgla, argon. hel, neon, grupa karbonylowa, chlorowodór oraz fluorowodór. Temperatura na powierzchni Wenus waha się w granicach 460 °C a 500 °C. Amplituda temperatur dziennych i nocnych nie przekracza 25°C. Pomimo swej odległości od Słońca Wenus jest najgorętszą planetą w Układzie Słonecznym. Mówi się że najwyższe temperatury na tej planecie mogą dochodzić nawet do 650 °C. Jest to zjawisko będące wynikiem efekty cieplarnianego. Istnieje pewna zależność która polega na tym że kiedy temperatura staje się bardzo wysoka chmury ulegają rozproszeniu, kiedy powierzchnia planety ochładza się chmury znów się pojawiają. Na powierzchni Wenus zdecydowaną przewagę w krajobrazie mają pofałdowane równiny które stanowią aż 85% tamtejszego krajobrazu. Na powierzchni skorupy Wenus znajdują się także góry jednakże stanowią one niewielki obszar w stosunku do całości. Wyróżniającymi tworami powierzchni Wenus są plackowate kopuły powstałe w wyniku szybko zastygającej lawy wulkanicznej. Planeta ta jest pokryta licznymi kraterami (ponad tysiąc) spośród których większość posiada średnicę większą niż 25 kilometrów. Brak kraterów o średnicy mniejszej niż 3 kilometry jest tłumaczony obecnością bardzo gęstej atmosfery. Niektóre z obszarów powierzchni Wenus doczekały się nawet swojej nazwy. Są nimi: Ziemia Afrodyty, Ziemia Ishtar, płaskowyż Lakchmi. Zaobserwowano że najwyższy szczyt planety znajduje się w paśmie nazwanym pasmem Maxwell Montes które przewyższa o 11 kilometrów średni poziom powierzchni. Wenus ze względu na pory w którym można ją obserwować została także nazwana Jutrzenką, Gwiazdą poranną oraz Gwiazdą wieczorną.