Uk³ad S³oneczny jest to inaczej mówi¹c uk³ad planetarny, który musi siê sk³adaæ przede wszystkim ze s³oñca oraz powi¹zanych z nim w sposób grawitacyjny ró¿nych cia³ niebieskich. W przypadku naszego uk³adu s³onecznego jest to osiem planet oraz 166 ksiê¿yców, miliardy cia³ ma³ych, w których sk³ad wchodz¹ planetoidy, komety, meteoroidy, py³ oko³oplanetarny czy obiekty pasa Kupiera, oraz piêæ planet kar³owatych. Zbadane jak do tej pory czêœci Uk³adu S³onecznego zawieraj¹ w sobie cztery planty, czyli Mars, Ziemia, Wenus oraz Merkury, nastêpnie pas planetoid, w którego sk³ad wchodz¹ liczne ma³e cia³a skaliste, kolejnym elementem s¹ zewnêtrzne planety olbrzymie, czyli Neptun, Uran, Saturn orz Jowisz, drugi pas okreœlany mianem pasa Kupiera, w którego sk³ad tym razem wchodz¹ obiekty o budowie skalno lodowej. Za powy¿szym pasem jest umieszczony dysk rozproszony, a nastêpnie w oœæ du¿ej odleg³oœci heliopauza, a¿ na samym koñcu umieszczony jest ob³ok Oorta. W naszym uk³adzie s³onecznym zlokalizowano równie¿ piêæ planet okreœlanych mianem kar³owatych, a s¹ to Ceres, Pluton, Haumea, Makemake, oraz Eris. Jak wynika z obserwacji astronomicznych okazuje siê, ¿e a¿ szeœæ z oœmiu planet oraz trzy z znanych planet kar³owatych posiadaj¹ swoje w³asne satelity, które nosz¹ miano ksiê¿yców. Warto równie¿ nadmieniæ, i¿ wszystkie planety zewnêtrzne otoczone s¹ pierœcieniami, na które z kolei sk³ada siê przede wszystkim py³ kosmiczny. Wa¿nym faktem jest równie¿ nazewnictwo planet, gdzie oprócz Urana oraz Ziemi wszystkie inne planety nosz¹ nazwy bêd¹ce odpowiednikami imion bóstw z mitologii rzymskiej. Uk³ad S³oneczny swój pocz¹tek mia³ a¿ 4,6 mld. lat temu, a spowodowane to zosta³o grawitacyjnym zapadniêcie siê czêœci ob³oku molekularnego, który by³ wyj¹tkowo niestabilny. Nastêpnie rozpoczêty zosta³ proces formowania siê S³oñca, a nastêpnie pozosta³ych gwiazd. Nasz Uk³ad S³oneczny w dalszym ci¹gu poddany jest dzia³aniom ewolucyjnym oraz bardzo chaotycznym zmianom, a co najwa¿niejsze nie ma szans na to, aby istnia³ on w takiej formie wiecznie. Tak, jak przewiduje wspó³czesna nauka za mniej wiêcej trzy miliardy lat przewiduje siê zderzenie, jakie ma odbyæ siê pomiêdzy Galaktyk¹ Andromedy oraz Drog¹ Mleczn¹, a co ciekawe to w przeci¹gu piêciu miliardów lat S³oñce ma powiêkszyæ wielokrotnie w³asn¹ œrednicê, co zakoñczy siê tym, i¿ zamieni siê ono w czerwonego olbrzyma, co spowoduje zniszczenie planet skalistych, niestety nale¿y wliczyæ w nie równie¿ ziemiê. Kolejnym etapem bêdzie odrzucenie przez s³oñce zewnêtrznej warstwy, co przekszta³ci je w bia³ego kar³a, a to spowoduje opadanie jasnoœci oraz temperatury, a¿ do ca³kowitej œmierci S³oñca.