Saturn pod względem swej budowy należy do grupy planet olbrzymów które również nazywa się planetami gazowymi. Jest to szósta planeta pod względem kolejności i odległości względem Słońca oraz druga pod względem wielkości i masy, zaraz po Jowiszu. Jego bardzo charakterystyczną cechą jest obecność pierścieni w skład których wchodzi głównie lód ale również i odłamki skalne. Saturn posiada sześćdziesiąt jeden naturalnych satelitów. Należy jednak podkreślić że obecność trzech spośród księżyców saturna nie została jeszcze potwierdzona. Jeśliby przyjrzeć się kształcie tej planety to można zaobserwować wyraźne spłaszczenie na biegunach. Ciekawym może być fakt, że na Saturnie panuje bardzo szybki przepływ materii co niewątpliwie wiąże się z rekordowo małą gęstością owej planety. Dlaczego rekordowo mała ponieważ jest to najmniejsza gęstość planet w Układzie Słonecznym a jej wartość jest niższa od gęstości wody. Jedynie jądro ma większą gęstość niż woda. Wiatry na tej planecie osiągają nawet prędkość równą 1800 km/h. Saturn to bardzo ciekawa planeta pod względem wartości i cech fizycznych z conajmniej jednego powodu. Jest nim fakt że mimo iż Saturn jest jedną z największych planet Układu Słonecznego (drugi w kolejności, zaraz po Jowiszu) to posiada najmniejszą gęstość z wszystkich planet układu. Gęstość ta wynosi: 0,687 30 g/cm3, natomiast jego objętość jest równa 7,46×1014 km3, a masa osiąga wartość 5,68460 ×1026 kg. Powierzchnia Saturna to 4,27×1010 km2. W skład atmosfery tego olbrzyma wchodzą następujące pierwiastki i związki chemiczne: wodór (ok. 93%), hel (ok. 6%), metan (ok. 0,2%), para wodna (ok. 0,1%), amoniak (ok. 0,01%), etan (ok. 0,0005%)oraz fosfowodór (ok. 0,0001%). Jednak Saturn to nie tylko planeta ale również jego charakterystyczne pierścienie. Pierścienie te składają się głównie z: krzemionki, tlenków żelaza oraz brył lodu różnej wielkości. Jedna z teorii mówiący o genezie pierścienie jest zderzenie i rozerwanie księżyca z kometą. Owe rozerwane cząsteczki pod wpływem grawitacji ukształtowały się w pierścień. Saturn jest również drugą planetą Układu Słonecznego pod względem posiadania naturalnych satelitów. Ta gazowa planeta posiada ich aż sześćdziesiąt jeden, chociaż trzy spośród nich nie doczekały się oficjalnego potwierdzenia. Za to pozostałych czterdzieści osiem księżyców otrzymało już swoje oficjalne nazwy. Ustalenie ostatecznej ilości naturalnych satelitów tejże planety jest bardzo trudne jeśli nie niemożliwe. Dzieje się z powodu możliwości wytrącenia lodowych brył będących częścią pierścienia które na pewien określony czas stają się księżycami Saturna. Bryły lodu są wytrącone za sprawą grawitacji planety. Jeszcze trudniej jest zakwalifikować pewne pewnymi skałami. Czy raczej są one dużymi skałami pierścienia czy może są to już małe księżyce. Istnieje zjawisko które polega na przemieszczaniu się naturalnych satelitów w miejsca ich pierwotnego ukształtowania. Przyczyny tego stanu rzeczy można się upatrywać w siłach pływowych Saturna. Największymi księżycem tej planety jest Tytan oraz Rea.