Pobyt Newtona w Lincolnshire był bardzo płodny, lecz wykonana tam praca została opublikowana dopiero w 1687 r. Pełny tytuł tłumaczony z języka łacińskiego brzmiał: „Matematyczne zasady filozofii przyrody", lecz praca znana jest jako „Principia". Pierwszy tom zawierał trzy prawa ruchu i teorię grawitacji. Obserwując spadające na ziemię jabłko, zauważył, że istnieje przyciąganie pomiędzy Ziemią a wszystkimi przedmiotami. Ziemia przyciąga je, tak jak spadające jabłko, dzięki sile grawitacji. Posługując się obliczeniami matematycznymi, Newton mógł rozwiązać odwieczny problem poruszania się planet w kosmosie, które są przyciągane przez Słońce siłą grawitacji. Potwierdziło to teorie Keplera o ruchu planet. Newton opisał wszechświat - Ziemię, gwiazdy i planety - jednym prawem matematycznym, opartym na teorii powszechnego ciążenia. Ma to do dziś podstawowy wpływ na myślenie naukowe. W 1704 r. Newton wydał drugą słynną pracę zatytułowaną „Optyka", w której opisał swoje eksperymenty ze światłem. Jeden z jego eksperymentów polegał na tym, że w ciemnym pokoju skierował promień światła słonecznego na pryzmat szklany. Zauważył, że światło rozszczepiło się na widma o różnych kolorach, od fioletowego do czerwonego. Eksperyment Newtona dowodził, iż światło słoneczne nie jest białe, lecz złożone z kolorów: fioletowego, błękitu, niebieskiego, zielonego, żółtego, pomarańczowego i czerwonego.

Pompy i ciśnienie

Robert Boyle, czternaste dziecko hrabiego Corku, jedna z najwybitniejszych postaci tamtych czasów, urodził się w rodzinnym zamku w Lismore, w Irlandii. Uczęszczał do szkoły w Anglii, a później podróżował po Europie w towarzystwie wychowawców. Tam po raz pierwszy zetknął się z pracami Galileusza (patrz str. 66). które wywarły na nim duże wrażenie. W 1654 r., podczas studiów na uniwersytecie w Oksfordzie, Boyle zainteresował się europejskimi badaniami próżni (próżnia znajduje się w zamkniętym naczyniu, z którego usunięto wszystko, włącznie z powietrzem). Do 1658 r., z pomocą Roberta Hooke'a (patrz poniżej), zaprojektował i skonstruował nowy model pompy powietrznej. Obydwaj użyli jej do utworzenia próżni przez wypompowanie powietrza ze szklanej kuli. Zostało to wykorzystane głównie do badań nad powietrzem i ciśnieniem powietrza oraz studiów nad sposobem oddychania zwierząt i roślin. Do dzisiaj wykorzystujemy ten wynalazek w życiu codziennym. Ciśnienie natomiast jest jedną z wielu czynników pogodowych.

Atomowa teoria materii

Prowadzone przez Boyle'a badania powietrza i innych gazów umożliwiły mu sformułowanie praw dotyczących relacji pomiędzy objętością gazu i jego ciśnieniem. Udowodnił, że jeśli dana ilość gazu jest przechowywana w stałej temperaturze, a ciśnienie zostaje podwojone, wówczas objętość gazu zmniejsza się o połowę. W 1661 r. Boyle wydał książkę pod tytułem „The Sceptical Chemist". Jedną z konkluzji było: jeśli powietrze może być sprężone, to znaczy, że musi być złożone z maleńkich cząsteczek. Sugerował, że wszystko co nas otacza, składa się z cząsteczek pierwotnych, które mogą łączyć się, tworząc większą cząstkę. Oczywiście opisał to, co dziś naukowcy nazywają atomami i cząsteczkami, choć te określenia zostały wprowadzone dopiero później przez Daltona i innych. Robert Hooke (1635-1703) był wybitnym eksperymentatorem i wynalazcą nowych urządzeń. Urodził się na wyspie Wight, u południowych wybrzeży Anglii. Podczas studiów na uniwersytecie w Oksfordzie spotkał Roberta Boyle'a, który zatrudnił go jako asystenta. Hooke wyjechał do Londynu w 1660 r., a dwa lata później został opiekunem badań prowadzonych w Towarzystwie Królewskim.