Pryzmat jest to bardzo charakterystyczna bryła, która również często pojawia się wśród zagadnień z dziedziny fizyki. Jest to bryła utworzona z materiału przeźroczystego, musi się ona składać z minimum dwóch ścian płaskich, które nachylone są względem siebie pod kątem, który nazywany jest kątem łamiącym. Pryzmat zastosowanie znalazł w nauce określanej mianem optyki, a służy on do zmiany kierunku padania fal świetlnych, a jest to możliwe dzięki temu, iż zmiana kierunków określonych fal świetlnych zależy od ich długości. Zależność tą bardzo często wykorzystuje się w przypadku analizy widmowej światła. Dzięki temu, że pryzmat umożliwia całkowite wewnętrzne odbicie, może być on wykorzystany jako przyrząd idealnie odbijający światło. Zastosowanie pryzmatów w dzisiejszych czasach jest stosunkowo szerokie, jednak w znacznej większości są to urządzenia optyczne takie jak lornetki czy peryskopy. Pryzmaty różnią się pomiędzy sobą tym, jaką tęczę kolorów światła potrafią zaprezentować. Ten o najszczerszej tęczy wykonuje się ze szkła kwarcowego, a kąty, które znajdują się pomiędzy jego ścianami równają się 62°. Inne rodzaje pryzmatów można wykonywać ze szkła crown ZN, a w tym przypadku kąt ścian równa się 78°, a w przypadku pryzmatów ze szkła flint kąt to od 82° do 86°. Pryzmaty można podzielić ze względu na ich szczególność, a do tego podziału zalicza się dwa rodzaje, a mianowicie pryzmat pentagonalny, pryzmat Nicola oraz pryzmat Wollastona. Pryzmat pentagonalny jest to jak sama nazwa wskazuje pryzmat zbudowany z pięciu kątów. Wpadające światło do jego wnętrza odbija się od dwóch płaszczyzn, które są nachylone względem siebie pod kątem 45°, co w konsekwencji zapewnia nam obraz prosty. Dzięki temu, iż w pryzmacie tym jest niewielki kąt padania światła, nie ma możliwości zachodzenia całkowitego wewnętrznego odbicia, a więc jest to również powodem, aby jego ściany pokrywać powłoką posiadającą zdolność odbijać światło. Pryzmat pentagonalny można spotkać w urządzeniach optycznych jak również lustrzankach jednoobiektywowych, a pierwotnie został on użyty w modeli Asahi Pentax, co miało miejsce w roku 1957. Kolejnym szczególnym rodzajem pryzmatu jest pryzmat Nicola, który potocznie nazywany jest nikolem. Jest to w gruncie rzeczy rodzaj polaryzatora. Jest on używany w celi eliminowania jednego z dwóch istniejących promieni, które polaryzują się w konsekwencji podwójnego załamania. Pryzmat ten nazwano tak od nazwiska jego twórcy, czyli Williama Nicola, który był szkockim fizykiem oraz geologiem.