Pluton jest zaliczany do planet karłowatych Układu Słonecznego. Odkrycie tego ciała niebieskiego nastąpiło w 1930 roku przez astronoma Clyde’a Tombaugha. Od początku został on uznany za dziewiątą planetę Układu Słonecznego jednak 24 sierpnia 2006 roku naukowcy oficjalnie znieśli to przekonanie. Pluton posiada trzy księżyce. Charon jest największym z nich, co ciekawe zaledwie o połowę mniejszy od niego. Pluton wraz z Charonem tworzy układ zwany podwójną planetą karłowatą. Dodatkowo tworzą one układ podwójnie synchroniczny to znaczy że te planety karłowate są nieustannie zwrócone w swoje strony tymi samymi stronami. Pozostałe dwa księżyce noszą nazwy Hydra i Nix. Pochodzenie Plutona, w jednej z hipotez, upatrywane jest w tym że był to kiedyś naturalny satelita Neptuna, obecnie wyswobodzony spod jego grawitacji. Ze względu na odległość Plutona od Ziemi nie została tam jeszcze wysłana żadna sonda kosmiczna. Pierwsza misja badawcza już wyruszyła i oczekuje się nań na Plutonie w 2015 roku. Przyglądając się fizycznym właściwościom tej karłowatej planety można wyróżnić następujące wartości. Średnica tej planety karłowatej wynosi 2302 km, jej masa to 1,3×1022 kg a średnia gęstość osiąga wartość 2,0 g/cm3. Według niektórych przypuszczeń Pluton jest zbudowany w głównej mierze z lodu, metalu i niewielkiej ilości skał. W obrazie Plutona uwidocznia się jego żółtawa barwa. Kolejnymi cechami Plutona są jego przyspieszenia grawitacyjne które wynosi ok. 0,66 m/s2 oraz prędkość ucieczki z powierzchni planety wynosząca ok. 1,23 km/s. W skład atmosfery Plutona wchodzą głównie lód azotowo-metanowy który sublimuje do postaci gazowej. Pierwotnie znajduje się on na powierzchni tej planety karłowatej. Jeśli chodzi o ciśnienie atmosferyczne tej planety to dotychczas wykonano dwa pomiary. W pierwszym przypadku ciśnienie miało wartość 0,15 Pascala. Za drugim razem wynik pomiaru wskazywał a wartość 0,3 Pascala. Pluton znajduje się w odległości 39,4451 jednostek astronomicznych od Słońca. Kiedy w 1930 roku został odkryty Pluton nikt nie miał wątpliwości co do tego czy Pluton jest rzeczywiście Planetą. Na początku twierdzono że jest to dość znacznych rozmiarów planeta. Jednak kiedy w 1978 roku ponownie obliczono masą Plutona okazało się że jest ona kilkakrotnie mniejsza od masy naszego księżyca. Później zaczęto odkrywać coraz więcej obiektów transneptunowych co zmuszało badanych do wysnucia refleksji na temat tego czy Pluton w rzeczywistości jest dziewiątą planetą Układu Słonecznego. Co więcej z roku na rok naukowcy odkrywają coraz to więcej ciał niebieskich tego typu. Jednak nadal Pluton był największym takim obiektem, co więcej reszta planetoid będących umiejscowiona w podobnej odległości od Słońca co Pluton nadal miały znacznie mniejsze wymiary. W roku 2002 odkryto jednak obiekty mające wymiary większe niż połowa średnicy Plutona. Ostatecznie degradacja statusu Plutona utwierdziła się wraz z odkryciem 136199 Eris, który to obiekt zdawał się być większym od Plutona.