Główną chcę charakterystyczną planet jest ich właściwość do ruchów obiegowych wokół gwiazd. Planetą może być również pozostałość gwiezdna która nie przeprowadza już reakcji termojądrowych oraz jest wystarczają duża by osiągnąć prawie okrągły kształt. Planety świecą światłem odbitym od gwiazd. Mają one również zdolność do osiągania dominacji w najbliższym otoczeniu. Planety dzielimy na skaliste oraz na planety olbrzymy. Planety skaliste mają zwartą strukturę oraz stałą powierzchnię. Planety olbrzymy to planety gazowe. W skład planet Układu Słonecznego wchodzą: Merkury, Wenus, Ziemia, Mars, Jowisz, Saturn, Uran oraz Neptun. Dawniej w skład planet Układu Słonecznego zaliczano również Plutona. Dzisiaj Pluton nosi miano planety karłowatej co wcale nie oznacza że jest planetą w ścisłym tego słowa znaczeniu. Niektóre planety posiadają zależne od siebie naturalne satelity. W Układzie Słonecznym jeden lub więcej księżyców mają: Merkury, Ziemia, Jowisz, Saturn, Uran oraz Neptun. Istnieje również wiele planet poza Słonecznych. Mianem planet skalistych określa się te planety których struktura charakteryzuje się posiadaniem metalicznego jądra oraz skalistą lub skalno-lodową jego powłoką. Jądro jest to wewnętrzna część planety, oznaczająca się dużą gęstością oraz mająca znaczny udział w całej masie planety. Jeśli chodzi o jądra metaliczne to ich głównym budulcem jest żelazo jednak mogą też występować żelazno-niklowe jądra. Jądra planet mogą mieć zdolność do generowanie pola magnetycznego. Idąc dalej, w kierunku powierzchni planety skalistej znajduje się płaszcz. Płaszcz jest zbudowany ze skał i wyróżnia go stały stan skupienia. Ponad płaszczem znajduje się skorupa. Zwykle powstaje ona jako wynik procesów magmowych. Jest skład chemiczny wyraźnie odbiega od składu chemicznego płaszczu. W Układzie Słonecznym do planet skalistych zaliczamy Merkurego, Marsa, Ziemię oraz Wenus. Podobną budową odznacza się również naturalny satelita ziemski – Księżyc. Wszystkie te planety tworzą wewnętrzny Układ Słoneczny oddzielony od reszty planet pasem planetoid. Planety gazowe można znaleźć również pod nazwą planet olbrzymów. Ich cechą charakterystyczną jest fakt że nie posiadają one stałej powierzchni oraz mają znacznie mniejszą gęstość niż planety skaliste nadrabiając przy tym swoją znaczną wielkością. Planety olbrzymy wyróżnia również gęsta atmosfera w której skład może wchodzić gaz lub lód. Oprócz tego planety gazowe są wyposażone w małe metaliczne skalno-lodowe bądź skalne jądra. W Układzie Słonecznym do planet gazowych można zaliczyć Jowisz, Saturn, Uran oraz Neptun. Jeśli chodzi o ich budowę wewnętrzną to jest ona inna dla Jowisz i Saturna oraz inna dla Urana i Neptuna. Pierwszych dwóch atmosfery buduje wodór który powiększa swą gęstość (idąc w stronę jądra), i z czasem zmienia swój stan skupienia na płynny a jeszcze dalej przechodzi w wodór metaliczny aż do skalistego jądra. Kolejne dwie posiadają gęstą atmosferę która pokrywa płaszcz lodowy (wodny, metanowy bądź amoniakowy. Dalej następuje skaliste jądro podobne do jądra Ziemskiego pod względem masy.