Pierścienie Newtona jest to zjawisko spotykane w rodzinie zjawisk optycznych, które w gruncie rzeczy polega na powstawaniu prążków interferencyjnych, które swoim kształtem przypominają pierścienie. Powstają one podczas padania światła przechodzącego oraz odbitego. W przypadku światła przechodzącego, przechodzi ono przez cienkie warstwy w miejscu styku powierzchni płaskich oraz wypukłych, które rozdzielone są substancją inną niż te, które stykają się we współczynniku załamania. Jeżeli rozpatrujemy światło białe, to należy wspomnieć, iż powstawać będą prążki wielobarwne, a w przypadku światła o charakterze monochromatycznym będą to prążki jasne oraz ciemne. Pierścienie te są nazwane na cześć Izaaka Newtona, który był fizykiem, astronomem, filozofem, matematykiem, badaczem biblii, historykiem oraz alchemikiem pochodzenia angielskiego. Żył on w latach 1643 – 1727. Jego największym dziełem było Philosophiae naturalis principia mathematica, w którym przedstawione zostało prawo powszechnego ciążenia, jak również prawo ruchu, które następnie stało się podstawą dla mechaniki klasycznej. Jako pierwszy naukowiec wykazał, iż za ruch ciał na Ziemi jak również za ruch ciał niebieskich odpowiedzialne są te same prawa. Izaak Newton jako pierwszy zaobserwował barwne prążki, oraz jako pierwszy je opisał, jednak jako pierwszy naukowiec, któremu udało się wyjaśnić to zjawisko za pomocą falowej natury światła był Robert Hooke. Hooke był angielskim przyrodnikiem, który żył w latach 1635 – 1703. Uznaje się go za największego eksperymentatora siedemnastego wieku. Jest autorem prawa Hooke’a, czyli podstawowego prawa elastyczności, warto również nadmienić, iż jest on naukowcem, któremu udało się wykonać bardzo wiele obserwacji zarówno teleskopowych jak i mikroskopowych. Zjawisko pierścieni Newtona udało mu się wyjaśnić w roku 1664. Występowanie powyższego zjawiska nie zawsze jest pozytywne, a szczególnie negatywne odbierane jest podczas DTP, czyli podczas skanowania materiałów transparentnych. Szkodliwość polega na tym, iż w plikach graficznych, będących efektami badań, zjawisko to jest niezwykle uciążliwe do usunięcia. W celu uniknięcia tego zjawiska, należy badany materiał przykleić specjalnymi substancjami do cylinderka lub płyty skanera. Następnie w miejsce szpary powietrznej, jaka ma miejsce pomiędzy elementami skaner należy wcisnąć odpowiednią warstwę oleju, następnie za pośrednictwem specjalnych urządzeń powietrze jest odsysane.