Mikołaj Kopernik jest to naukowiec urodzony roku 1473, dokładnie 19 lutego, a odszedł z naszego świata w roku 1543 dokładnie 24 maja, co oznacza, iż żył siedemdziesiąt lat. Był to bardzo wszechstronnie wykształcony naukowiec, ponieważ specjalizował się on w kilku dziedzinach naukowych, a mianowicie w astronomii, matematyce, prawie, ekonomii, strategii, medycynie, astrologii. Zajmował się również tłumaczeniem, był kanclerzem kapituły warmińskiej, a od roku 1511 stał się kanonikiem warmińskim oraz scholastykiem wrocławskim. Za jego najważniejsze dzieło uznaje się oczywiście De revolutionibus orbium coelestium, co w tłumaczeniu na język polski znaczy O obrotach sfer niebieskich. Dzieło to powstawało w latach 1515 do 1530, jednak oficjalnie wydane zostało dopiero w roku 1543 w Niemczech, a dokładniej w Norymberdze. W swym dziele opisało on jedną z heliocentrycznych wizji świata jednak w tak szczegółowy i wiarygodny sposób, iż została ona uznawana za naukowo użyteczną. Warto dodać, iż jego dzieło stało się przyczyną powstania jednej z największych oraz najbardziej charakterystycznych rewolucji naukowych, jakie znane nam są z czasów starożytnych. Rewolucję tą określa się również przewrotem kopernikańskim. Całkiem niedawno, ponieważ 19 lutego 2010 roku, gdzie data ta jest rocznicą narodzin Mikołaja Kopernika, IUPAC ustanowiło 112 pierwiastek o nazwie copernicium. Dzieło to zostało pierwotnie wydrukowane w nakładzie od 400 do 500 egzemplarzy. Jeden z nich umieszczony został w kolekcji Collegium Hosianum w Braniewie, jednak należy dodać, iż w roku 1626 razem z liczną ilością innych dzieł trafiło ono do Szwecji. Kopernik posiada kilka bardzo ważnych osiągnięć w kwestii nauki, a mianowicie przyczynił się on do rozpowszechnienia teorii heliocentrycznej, którą pierwotnie ułożył Arystarch z Samos. Jego zasługą jest również sformułowanie prawa o nazwie Kopernik-Gresham, z dziedziny ekonomii. Warto również wspomnieć o fakcie, iż odpowiada on również za sformułowanie twierdzenia Kopernika, z dziedziny geometrii. Po śmierci Kopernika tajemnicą okazało się miejsce jego pochówku. Pierwszą organizacją, która podjęła się poszukiwania jego grobu było Warszawskie Towarzystwo Naukowe w roku 1802. Kolejne poszukiwania, jakie miały miejsce odbywały się kolejno w latach 1909 oraz 1939. Warto wspomnieć, iż podczas trwania II Wojny światowej poszukiwaniami słynnego astronoma pochłonięci byli również Niemcy, a po zakończeniu walk, do poszukiwań dołączyli również Rosjanie, jednak wszelkie te próby nie odniosły pozytywnego skutku. Dopiero w roku 2005 odkryto pierwsze oznaki pochówku mistrza.