Iryzacja jest to pojęcie bardzo często spotykane pod nazwą potoczną, czyli tęczowanie. Jest to pojęcie spotykane również bardzo często w nauce biologii pod nazwą ubarwienie strukturalne. Nazwa Iryzacja pochodzi z języka greckiego od słowa Iris, co w tłumaczeniu na język polski oznacza tęcza. Jest to pojęcie odnajdujące swoje pochodzenie w mitologii greckiej, a mianowicie od imienia bogini Iris, a była ona posłanką bogów, którą od zawsze identyfikowało się z tęczą. Jest to zjawisko zaliczane do grona zjawisk optycznych, które polega na powstawaniu tęczowych kolorów, w konsekwencji interferencji światła białego, które odbija się od półprzeźroczystych lub przeźroczystych ciał, które charakteryzują się wieloma warstwami optycznymi. Bardzo często można je spotkać na powierzchni różnych minerałów, macicy perłowej, bańkach mydlanych, plamach cieczy, a nawet w atmosferze jak na przykład na chmurach. Zjawisko to jest również możliwe do wywołania sztucznie, a co za tym idzie wykorzystuje się je na przykład do wytwarzania ozdób iryzowanych, najczęściej z materiału szklanego lub ceramicznego. W naturze bardzo często spotyka się zjawisko interferencji przeważnie na cienkich błonach. W tym przypadku barwne wzory powstają na plamach oleju czy bańkach mydlanych, a wywoływane są one poprzez odbijające się od nich promienie światła, jednak należy zaznaczyć, iż światło dobija się od obu warstw materiału, czyli warstwy zewnętrznej oraz wewnętrznej, oraz należy dodać, iż promienie odbite w taki właśnie sposób poddają się zjawisku interferencji. Układy, w jakie są ułożone barwy przypominają bardzo często strukturę tęczy, ale należy dodać, iż nie są one takie same, ponieważ podczas odbijania się światła od cienkich warstw decydującym czynnikiem jest osłabienie lub przeciwnie wzmocnienie interferencyjne, a w przypadku tęczy chodzi głównie o kierunki załamania światła, jakie zachodzą w kroplach wody, które również zależne są od długości fal światła. W chwili, kiedy promienie światła padają cienką błonę, jej pewna część zostanie odbita od zewnętrznej część, a część przedostaje się przez nią, a następnie może zostać odbita od powierzchni wewnętrznej. W takiej sytuacji obserwowane światło musi być sumą fal odbitych. Iryzacja powstaje również często na powierzchni niektórych minerałów, a określa się to zjawisko mianem mineralogii. Istnieje kilka głównych odmian tego zjawiska, a mianowicie labradoryzacja, czyli powstawanie barw w metalicznych, lśniących odcieniach, opalescencja oraz schillerescencja.