Elektryczność to nic innego jak zdolność rozpatrywanych cząstek subatomowych w tym elektronów oraz protonów, do łączenia się z polem elektromagnetycznym, jak również istniejące pomiędzy nimi sił, które posiadają zdolność przyciągania oraz odpychania. Zjawisko elektryczności potrafi dać energię jednej z podstawowych sił natury, których współczesna nauka wyróżnia cztery, oraz jest własnością magazynowania określonych dawek energii przez rozpatrywaną materię. Jeżeli rozpatrujemy pojęcie w taki właśnie sposób, to możemy pojęcia ładunek elektryczny, wartość ładunku oraz ilość elektryczności stosować zamiennie. Jeżeli natomiast wyraz elektryczność jest stosowany w przenośni, to najczęściej oznacza on również prąd elektryczny czy energię. Poszczególne zjawiska o charakterze elektrycznym obserwowano już w prehistorii, jak na przykład wyładowania elektryczne, jednak w tamtych czasach zjawiska takie nie były rozumiane, a więc uderzenia piorunów najczęściej budziły w ludziach tak wielki strach, iż nie mieli najmniejszego zamiaru zająć się badaniami tego zjawiska. Jako pierwszą cywilizację, która poznała zjawiska elektrostatyki uznaje się starożytnych Greków. Udało im się zauważyć, iż pocieranie bursztynu za pomocą kawałka futra sprawia, że może on przyciągać drobne oraz lekkie przedmioty, między innymi pyłki. Jednak były to zaledwie początki tej nauki, a dość poważny rozwój udało się zanotować dopiero w siedemnastym wieku około roku 1600, kiedy to William Gilbert powrócił do greckiego bursztynu. Dzięki temu całą naukę w dzisiejszych czasach określa się mianem elektryczności. Następnie Otto von Guericke w roku 1660 skonstruował pierwszy generator elektrostatyczny, jednak dopiero Robert Boyle w roku 1675 zauważył, iż oddziaływanie elektrostatyczne przenika próżnię. Kolejnym bardzo ważnym wydarzeniem w nauce elektryczności, okazało się podzielenie wszelkich znanych substancji na przewodniki oraz izolatory, co mogło się odbyć dzięki pracy Stephenna Grey’a w roku 1729. W niedługim czasie od sformalizowania nauki udało się określić i wprowadzić do życia pojęcie prądu elektrycznego. Po roku 1750 udało się określić najważniejsze prawa elektryczności, które poważane są do dzisiejszego dnia, a są to między innymi prawa kreowane przez Georga Ohma, Gustava Kirchhofa, Jamesa Clerka oraz wielu innych. Następnie pozyskana wiedza teoretyczna została wykorzystana w praktyce, a dzięki temu udało się stworzyć wiele urządzeń jak telegraf Samuela Morse’a, żarówkę Thomasa Edisona oraz wiele innych.