Czarna dziura jest to jeden z obiektów astronomicznych, które niezwykle silne oddziaływanie grawitacyjne oddziałuje na wszystko, co znajduje się w jej zasięgu, warto wspomnieć, iż nawet światło nie jest w stanie uciec z powierzchni wyżej wspomnianego zjawiska astronomicznego. Jest to uzasadnione tym, iż prędkość, jaką potrzebuje światło, aby wydostać się z czarnej dziury jest znacznie większe niż prędkość, jaką charakteryzuje się rozchodzenie światła. W nauce pojawia się również wzmianka o przeciwieństwie czarnej dziury, czyli biała dziura jednak nie jest ona nam jeszcze znana. Jeżeli będziemy rozpatrywać czarną dziurę pod kątem fizyki klasycznej, to okazuje się, iż żadna energia oraz materia nie będzie w stanie nigdy opuścić czarnej dziury. Bardzo często jednak uwzględnia się efekty kwantowe, a co za tym idzie wysuwa się również wniosek o tym, iż istnieje zjawisko określane mianem promieniowania czarnej dziury. Jest to nic innego jak pewna granica, która w przypadku, jeżeli zostanie przekroczona, nie daje możliwości ponownego jej przekroczenia, czyli wydostania się z czarnej dziury. Zjawisko to nosi również nazwę horyzontu zdarzeń. Grawitacja czarnej dziury ma kształt pewnej sfery, której wielkość z kolei wyznacza promień Schwarzschilda. Oczywiście nie należy promienia Schwarzschilda mylić z powierzchnią czarnej dziury, która jak określają naukowcy może być o wiele bliżej środka geometrycznego układu. Czarna dziura to w gruncie rzeczy jeden ze składników, jakie wchodzą w skład o wiele bardziej zaawansowanych obiektów astronomicznych, można na przykład tutaj podać rentgenowski układ podwójny czy rozbłyski gamma. W przypadki rentgenowskiego układu podwójna zjawisko czarnej dziury będzie widoczne, ponieważ materia, jaką pochłania czarna dziura, a która pochodzi z drugiej gwiazdy tworzy swego rodzaju dysk akrecyjny, który jest w stanie generować bardzo wielkie ilości promieniowania, jest to konsekwencją wytwarzania bardzo wielkiego tarcia, jonizacji oraz niezwykle wielkiego przyspieszenia. Przykładem takiego zachowania się mogą być ogromne czarne dziury, znajdujące się w centrum galaktyk, które jednocześnie charakteryzują się mocnym świeceniem, co jest konsekwencją opadania materii znajdującej się wokoło czarnej dziury. Warto również dodać, iż elementy w kosmosie, które zawierają w sobie czarne dziury, zaliczane są do jednych z najjaśniejszych w całym Wszechświecie. Czarne dziury są nawet dopuszczalne przez teorie fizyczne, jak między innymi teorie względności, które wzbogacają czarne dziury o liczne osobliwości.